“Medicijnen kunnen nooit een ziekte genezen. Ze sussen slechts de stem van een natuurlijk protest en begeren de alarmsignalen die voortdurend afgegeven worden. Met ieder vergif dat het systeem ingebracht wordt, moet later rekening gehouden worden, zelfs als het de huidige symptomen verlicht. De pijn mag dan wel verdwijnen, maar de patiënt blijft in een slechtere conditie achter, hoewel hij er zich op dat moment niet van bewust is”.
-Daniel H. Kress, arts

Door het innemen van pijnstillers, tenzij absoluut noodzakelijk bij extreme pijn, wordt het zelfhelende vermogen van het lichaam onderdrukt en vernietigd. Bij ziekte gebruikt het lichaam pijnsignalen om de noodzakelijke immuunreactie voor het verwijderen van toxinen in een bepaald gebied op gang te brengen en te voorkomen dat iemand zichzelf nog meer schade toebrengt.

Pijn is geen ziekte en moet daarom ook niet als zodanig behandeld worden. Pijn is een natuurlijke reactie van het lichaam op de ophoping van afval-en gifstoffen en het daaruit voortvloeiend tekort aan water en voedingstoffen voor de cellen en weefsels. Pijn doet zich voor in de nabijheid van giftige stoffen en gaat vaak samen met een infectie. In de meeste gevallen ontstaat een pijnsignaal als één van de eerste-hulp-hormonen van de hersenen, histamine, in grote hoeveelheden geproduceerd wordt en de pijnzenuwen in de buurt van het gebied met de ophoping van afvalstoffen bereikt.

Histamine is erg belangrijk, want door een ophoping van toxinen, ontstaat ook een accuut watertekort (uitdroging).
Maar als het pijnsignaal onderdrukt wordt, weet het lichaam niet meer hoe het moet om gaan met de ophoping en toename van toxinen. Pijnstillers beletten het lichaam ook zich bewust te worden van het toenemende watertekort in de cellen. Bovendien moeten de cellen om de pijnstillers te kunnen gebruiken nog meer van hun kostbare water inleveren.

De hersenen produceren de juiste hoeveelheid pijnstillers, endorfinen, om de pijn onder controle te houden, maar ze zijn ook sterk genoeg om een krachtige en actieve immuun-en schoonmaak reactie op gang te houden.

Synthetische pijnstillers veroorzaken daarentegen een elektrische kortsluiting van het pijnsignaal. De hersenen en het immuunsysteem hebben dit signaal nodig om zich te richten op het gebied dat in gevaar is. Het plotseling onderdrukken (door pijnstillers) kan vergeleken worden met het doorknippen van de bedrading van een alarmsysteem dat een huis beschermt.

Wel zo verontrustend is bij het innemen van farmaceutische hè medicijnen zoals pijnstillers is het feit dat zij bloedeiwitten nodig hebben om
Naar hun bestemming vervoerd te worden. Omdat de bloedeiwitten vastgehouden worden in het bindweefsel van een orgaan, worden deze medicijnen daar ook vastgehouden.
Dit veroorzaakt de ernstige bijwerkingen en vaak voorkomende sterfgevallen waar deze medicijnen om bekend staan. De farmaceutische industrie wil natuurlijk niet dat je weet dat je door het innemen van deze medicijnen speelt met je leven.

Pijnstillers houden het lichaam niet alleen onwetend over een bepaald lichamelijk probleem, ze saboteren ook de pogingen tot genezing. Het regelmatige gebruik van pijnstillers onderdrukt de endorfine productie in de hersenen en veroorzaakt zo afhankelijkheid van deze medicijnen. Ze verlagen ook de pijngrens van het lichaam, waardoor zelfs kleine problemen heel pijnlijk maken. Zo kan het zijn dat iemand aan chronische pijn lijdt, hoewel de oorzaak van pijn soms maar klein is.

Zelfs de kleinste hoeveelheid aspirine veroorzaakt op zijn minst een kleine inwendige bloeding. Het regelmatig gebruik van aspirines heeft ernstige consequenties. Een recent onderzoek dat gepubliceerd werd in de Annals of Internal Medicine toonde aan dat het gebruik van NSAID ‘s zoals aspirine en ibuprofen, het risico op hoge bloeddruk met bijna 40% verhoogde. Het paracetamol verhoogt het risico op hoge bloeddruk met 34%.

De volgende lijst biedt je alternatieve oplossingen voor pijnbestrijding zonder de pogingen van het lichaam zichzelf te genezen te verstoren:

Botswella (een ayurvedisch kruid) de pijn en beweeglijkheid bij artritis verbeterd. Het geeft ook anti kanker, anti tumor en bloedvet verlagende eigenschappen. Dosering: 1200-1500 mg van een standaard extract dan 60 tot 65% boswelische zuren bevat, 2 a 3 keer per dag.

Bromelaïne, een enzym uit de vrucht en de steek van de ananas, heeft ontstekingsremmende effecten. Dosering: 500 mg. 3 keer per dag tussen de maaltijden door.

Cayenne: (Capsicum annuum) crème. Voorde pijnverlichting 2 a 4 keer per dag aanbrengen op de pijnlijke plek.

Duivelsklauw: (Harpagophytum procumbens) kan knie-en heuppijn verlichten. Dosering: 1500 tot 2500 mg poederextract per dag. Gebruik geen duivelsklauw als je galstenen, brandend maagzuur of maagzweren hebt (gehad).

Teunisbloem: zwarte bes en borage olie verminderen gewrichtsontsteking. Dosering: tot 2,8 gr gamma-linoleenzuur (GLA) per dag. Vermijd het gebruik van geraffineerde olie of margarine.

Visolie: om de gewrichtsontsteking te verminderen en de smering van de gewrichten te verbeteren. Dosering: ten minste 1,8 mg docasahexaeenzuur (DHA), een omega 3-olie en 2,2 mg eicosapentaeenzuur (EPA), een omega 3-olie.

Gember: thee van verse gember. Eet verse gember voor en tijdens de maaltijd. Neem 3 of 3 keer per dag 1 tot 3 gr gemberpoeder in een capsule os 1 tot 2 ml van de tinctuur.

MSM (Methylsulfonymethaan) – organische zwavel – heeft natuurlijke ontstekingsremmende eigenschappen. Dosering: 2000 tot 8000 mg per dag. Begin met een kleine dosering en bow die geleidelijk op.

SAM-e (S-adenosylmethionine) voorkomt vochtverlies in kraakbeen en houdt het gewricht flexibeler. Dosering: 600 tot 1200 mg per dag gedurende 2 maanden, gevolgd door 400 tot 800 mg per dag als onderhoudsdosering.

Bron: Auteur Andreas Moritz, Tijdeloze geheimen van Gezondheid en Verjonging